Rozwój miast polskich
"Miasto jest anomalią w dziedzinie zaludnienia, stanowi bowiem niezwykłą koncentrację ludzi oraz domów, często stykających się ze sobą ścianami", jak napisał Fernand Braudel wybitny francuski historyk, jeden z twórców szkoły związanej z pismem "Annales d'Histoire Economique et Sociale". Miasta nie były i nie są naturalnym miejscem przebywania człowieka, są sztucznymi skupiskami ludzi, a na dodatek to tu właśnie dokonują się nieustanne przemiany. więcej »
Na obszarze dzisiejszej Polski życie miejskie rozpoczyna się wraz z powstaniem organizacji państwowej. Pierwsze miasta to grody, a ściślej ich podegrodzia, gdzie odbywały się targi. Od XIII w. miasta pojawiają się w krajobrazie polskim, początkowo są to osady gości ("hospites"), którzy przynoszą swoje prawo, stopniowo to prawo jest nadawane (lokacja) przez władców dla lokalnych społeczności. więcej »
Wiek XIX przyniósł w dziejach miast europejskich przemiany związane z rozwojem nowoczesnej cywilizacji i głębokimi przekształceniami prawno-ustrojowymi. Na ziemiach polskich dokonywały się w warunkach bardzo niekorzystnych, nie tylko braku własnego państwa, ale także podziałów politycznych wynikających z rozbiorów, a zmodyfikowanych w 1815 r. więcej »